Laga Luga
Sevgili kimse, Su an havalimaninda bekliyorum. Bir sene daha gecti. Zaman ne kadar hizli geciyor degil mi. Inanmak cok zor. Bu yazilari buraya gelmeden once yazmaya baslamistim, su ansa umarim son senelerimden birini bitirmis olarak yaziyorum. Cok garip hissettiriyor. Eve donmek : ev neresidir? Su an evim neresi sorusuna ne cevap veririm bilemiyorum. Paristeki 23m2 apartmanim mi yoksa buyudugum evim mi? Ikisini de terk etmek cok zor ve ikisine de donmek cok rahatlatici. Bir insan iki yere ayni anda ait olabilir mi ? Kafam allak bullak. Bir suru insan var. Bir suru hayat var gozlerimin onunde. Bu insanlar nelerden hoslanirlar, nelere uzulurler, ne dertleri var, ne pismanliklari… Herkes cok farkli birbirinden. Ayni hayati birak, coguyla ne ayni kulturu ne de ayni dili paylasiyoruz. Herkes bir sekilde yasiyorsa, yasamayi degerli kilan nedir? Bize bu hayatin verilis amaci nedir? Aslinda hepimiz ayakta kalmaya calismiyor muyuz? Ne kadar aksi ilan edilse de hayata bile...